ρήξη

Η ρήξη αναφέρεται σε οξεία ή ξαφνική διακοπή της συνέχειας ενός ιστού ή ενός οργάνου, συνήθως λόγω τραυματισμού ή υπερβολικής πίεσης. Η ρήξη μπορεί να συμβεί σε διάφορους ιστούς, όπως οι μύες, οι τένοντες, οι σύνδεσμοι ή τα εσωτερικά όργανα.

Είδη ρήξης:

• Ρήξη οργάνου: Μπορεί να συμβεί σε εσωτερικά όργανα, όπως ο σπλήνας ή το ήπαρ, συχνά λόγω τραυματισμού ή παθολογικών καταστάσεων.
• Μυϊκή ρήξη: Όταν οι μυϊκές ίνες τραυματίζονται ή σκίζονται, συνήθως λόγω υπερβολικής προσπάθειας ή απότομου τεντώματος.
• Ρήξη συνδέσμων: Μπορεί να συμβεί σε περιπτώσεις υπερβολικής στροφής ή υπερέκτασης των αρθρώσεων (π.χ. διάστρεμμα).
• Ρήξη αιμοφόρου αγγείου: Όταν ένα αγγείο διαλύεται ή σπάει, προκαλώντας εσωτερική αιμορραγία, όπως σε περιπτώσεις: Ρήξη ανευρύσματος: Όταν το ανεύρυσμα σε μια αρτηρία σπάει, προκαλώντας σοβαρή αιμορραγία, όπως σε εγκεφαλικό ανεύρυσμα.
• Ρήξη του αχίλλειου τένοντα: Στην περιοχή της φτέρνας, που μπορεί να συμβεί κατά την έντονη άσκηση ή ξαφνική κίνηση.

Κατηγορίες

• Βασική Ιατρική Ορολογία

Χαρακτηριστικά

• Παθήσεις των μυών
• Συνδετικός ιστός